...

Je bent veel in mijn hoofd
En hart. Verloren.
Zelfs mijn bloeddruk stijgt
Denkend aan jou.
Veel aan mijn hoofd.
Gedenken. Gemis.

Ik steek n kaars voor je op.
De wind slaat donker om t huis.
De nachten vallen vroeg.
Net als toen jij omviel.
Een namiddag met t licht uit.
Alleen in de kou.

Ik vrees voor eigen
Leven. Dierbaar. Kwetsbaar.
Daarom met volle moed vooruit.

-

Onmogelijk verdriet

Onmogelijk verdriet ..

Helaas heb ik daar 17 jaar geleden aan geroken
4 jaar geleden heeft het me opnieuw wreed wakker geschud
Nu weer snap ik dat het onmogelijk is.

Slachtend, onomkeerbaar, oneerlijk .. 
Ik weet niet wat ik kan doen of moet zeggen. 
Ik wens jullie kracht en liefde

Een nachtmerrie. De mijne.
Mijn gedachten zijn bij jullie.
Alle liefde opgedragen aan jullie!

(Er was deze week al veel nieuws wat te veel was. 
Maar er kunnen nog veel grotere dingen gebeuren. 
Ben erg verdrietig. 
Vervloek alle ziekenhuizen in Natal 
en drink een fles wijn om de stem van R. te vergeten.)

-

U

ik ben erg aangeslagen. het is nu anderhalve dag maar het is meteen erg stil in huis. en ik had U erg op mn radar zitten. en dat is nu niet meer, hoeft niet meer:
ligt er nog ergens overgeef? waar is ze? is de deur van de keuken dicht, moet ze eten hebben? medicijnen? dwangvoeding? enz.

ik hoopte gewoon dat ze in de nacht blijvend zou inslapen. dat ik de beslissing niet hoefde te nemen. maar nu moest ik wel.
en dat was eigenlijk heel goed omdat ik haar al die tijd heb vast kunnen houden, was ze niet alleen. net een mens.
het voelt als dat ik haar heb moeten of kunnen helpen. ze kon t niet alleen. en ze werd alleen maar slechter.

maar het voelt ook als: alleen zijn. R. is weg (met lief dochtertje V.). RS. was al weg. Z. weg. en nu U weg.
M. is er gelukkig wel

-

Uma

Uma
Originally uploaded by Villa Hansie

Jij

Ik zoek. Ik lees. Tussen de regels door zoek ik jou. Ik lees weinig over je. Ik poste wel een bericht op 14-12-2011 rond half 12 's avonds. Toen was jij al dood. En dat vind ik zo ongrijpbaar. Onbegrijpelijk. Ik vind het moeilijk. Erover schrijven is lastig. Het doet pijn. En dat durf ik dus toch niet hier te delen. Al dat andere wel, verhuld en wel. Dat kan verhuld worden, immers. Dat kan ik in nevelen omschrijven. Maar jou niet. Jouw leegte ook niet. Het gemis van jouw persoon is hard. Daar kan geen nevel, noch zacht woord, noch poetisch raadsel iets mee. Ik kan daar niets mee. En nu zo teruglezend vind ik het jammer dat ik de pijn niet heb gedeeld. Hoe verschrikkelijk het was om mijn vader aan de lijn te hebben die het nieuws bracht. Hoe vaak ik aan je denk. Hoe zeer je er nu eigenlijk toch bent, ook al zal je er nooit meer bij zijn.
Of wat T heeft gezegd. Laatst nog. Dat hij de tijd wilde terugdraaien zodat er op tijd een ambulance bij je kon zijn. Het scheurde mijn hart. Of dat hij aan een klasgenootje heeft verteld dat je dood bent. Dat zij tranen in de ogen kreeg, wat T niet verwachtte en indruk op hem maakte. Waarvan ik weer tranen in mijn oog krijg. Maar T zegt niet meer dat ik niet hoef te huilen. Hij vindt het niet meer zo moeilijk, geloof ik.
Sinds je verjaardag voorbij is gegaan, en ik in de gezellige stad T. was ook om jou te gedenken, is er een soort rust over me gekomen. Net alsof je weg bent. Dat het zo goed is, ook al wordt je natuurlijk gemist. Ik wil je ook niet vasthouden hier. Ik gun je een fijne overgang of wat het ook is. Ik wil je wel vasthouden maar niet niet-loslaten. Ik mis je. Ik zal je onthouden, herinneren. Over je vertellen. Nog steeds om je lachen. Lachen en huilen.

-

Nooit

Ik zag een foto van iemand die ik ken uit T. Een nieuw gezin van twee vrouwen, twee kinderen en een vader. En .. Ik was jaloers. Ik zal nooit zo op de kermis kunnen lopen.
Ik ben weliswaar rijk gezegend met vrouw en kinderen, maar jij wordt gemist.

Ik voel je gemis. Je zou 46 zijn geworden.
We gingen vroeger samen naar de kermis. Nu kan ik alleen -maar- je herinnering oproepen.

-

De zee geeft en de zee neemt ..

Het surfboard klapt met de golf en de wind mee en stoot keihard met de rand tegen mn oor. Snijdende pijn. Doof. Oriëntatie kwijt. Kopje onder en weer en weer. Niet weten hoe ik boven kan blijven. Wel weten dat ik boven moet blijven om adem te halen. Ogen dicht onder water. MJG krijst mijn naam. Drie vier keer. M is door hem alert en ziet dat t niet goed is met mij. Ik kan niet rechtop blijven. Het board aan mijn been trekt me onderuit. M vangt me op en houdt me boven water. Ik ben mijn evenwicht kwijt. Ik huil van de pijn aan mijn oor. Steek. Sirene. Tergende piep. Uit zee zak ik op de grond. Mijn handen tegen mijn oor. Dizzy. Doof. Geen bloed.

Uren later voel ik me nog duf. Een kleine piep rest. Doof gevoel. Oplazer gehad aan mn oor. Schaduw. Niets willen. Even rillingen. Niet goed horen.

Opgedroogd bloed in mn oor.
Geen harde piep meer. Wel n zachte. En doof.
Zo'n stom ongeluk. De zee neemt. Ik vrees dat mn rechtoor eraan is.

Terugkomen bij oorarts. Er is bloed. Kan allemaal genezen. Er kan ook nog n ontsteking komen. Morgen wordt t schoon gemaakt.

Veel ruis. Ik hoor natuurlijk niet goed.
Ik droomde vannacht dat ik bijna verdronk. Ik kon Ms naam niet roepen. Was onder water.
Werd wakker van angst.

-

R

Ik droomde dat we sneeuwballen aan het gooien waren.
het was gezellig. het voelde echt.
en je had een paar spulletjes voor me waaronder een ring van mezelf: die met het grote hart erop. en iets van een elektrisch apparaat waarmee ik iets onzinnigs kon meten.
ik weet alleen niet meer wat. en die ring heb ik helaas nog niet gevonden.

-

B.

Zij is ook een moeder


-

René

ik schreef:
je bent overal en nergens

een koekenpan
een riem om mijn middel
een broodtrommel bij E.
een foto op de schouw
sokken aan de voeten van T.
een zinken emmer in de tuin

en binnenkort gaan we je ophalen

-

vreemd

al dagen droom ik over de dood
soms overvalt de jouwe me
onverwacht

T. zegt dat ik moet doen
net alsof je nog leeft

maar wat als ik je dan even wil bellen?
t werkt maar deels voor mij

-

een gebroken duim

hoe onthand met een gebroken duim
niets kunnen schillen
noch doppen
geen strikken, geen haakjes
niet durven fietsen

wel lijdzaam toezien hoe hulp zich aandient
in een ander tempo dan ik gewend ben

afzien ja. wat een ontgoocheling!
zoals dit kleine breukje mijn
leven ontregelt.

-

jonge vogels

Mereltjes
Originally uploaded by Villa Hansie

op en af

met mij gaat het op en af. heb door mijn cursus IO erg in een dal gezeten
en ook deze week is het zwaar. soms denk ik dat ik in therapie moet. dan
denk ik dat ik gewoon aan de vrouw moet. een andere keer vind ik dat het
zo al mooi genoeg is met mijn jongens. het komt ook voor dat ik niet weet
waar het heen moet met mij.

ik merk wel dat positieve gedachten erg uitmaken voor mijn gevoel. maar
dat gevoel wordt ook beïnvloed door het weer: regen - regen - regen vorige
week, heimwee, ontroering etc. en als ik dat alles tegenkom, dan drukt dat
enorm op me.

-

mijn persoonlijke stem

ben ongewoon in een gat gevallen. drie passen terug, zoiets of meer. omdat
ik nu zie dat ik zoveel niet gedeeld heb. niet over de ruzies van m'n
o. met vriendjes/vriendinnetjes, nooit over mijn echte verliefdheden
met jullie of wie dan ook. zoveel níet gedeeld.
ook bij j. heb ik heel veel niet gedeeld. ik laat mijn stem, mijn
persoonlijke stem, gewoon niet horen. ik zei tegen r., die in b. is en
deze dip gemist heeft: misschien moet ik mezelf opnieuw aan je voorstellen
...

ik denk eerst alles zelf uit en kom dan met iets ongevaarlijks naar buiten.
mijn blog durf ik het allemaal meer en beter toe te vertrouwen. ik
verwacht niet dat er iemand komt ;-0 maar het is wel publiek natuurlijk.
dus geneer je niet, anders ga ik dat misschien ook nog doen.

-

...

ik twijfel aan veel, zo niet alles.

-

weg kwijt

ik ben broos en breekbaar. alhoewel mijn allergie in mijn gezicht weg is
en dat fijn is, voel ik me wankel en huilerig. gisteren zelfs radeloos na
de cursus.
je kan zeggen dat je vindt dat iemand achter mij aan moet gaan en zo, en
dat vind ik ook het mooiste, maar als die persoon vervolgens niet
binnenkomt ... in mijn hart. dan betekent het niets voor mij. ik noem B
tegenover anderen zelden B. dat zegt al iets. ik noem haar de
medicijnvrouw. zo voelt t ook. ik kan goed met haar praten. ik zoek (nog)
iets anders in een vrouw.
weet je wat er nu pas of opeens of weer bovenkomt? dat ik me heel erg
verdrietig voel over dat J bij me weg is gegaan tot 3x toe en dat mij dat
zó in mijn schulp heeft doen kruipen. en dat ik daarmee onze relatie mede
naar de breuk heb geleid. ik heb mezelf steeds verder afgesloten. door de
reiki en de cursussen die ik nu volg, voel ik me meer en weer open gaan.
dat is ook verwarrend.
jee zeg, en de dag moet nog beginnen en ik zit hier misselijk, moeilijk en
tranerig achter de pc. 5 over 9. bleh!
xxx
vertel me hoe het nu met jou is, wil je??

-

de stilte

hoofdpijn
slecht geslapen
raar gedroomd
heel moe nu
huilerig (lekker makkelijk op t werk)
weg willen kruipen in bed
in ieder geval ff niets hoeven

enz enz

-

angst v/d tandarts

vertypen:

worstelkanaalbehandeling

-

ze droeg mijn ring. dat kan ik niet: haar ring dragen.
ik had 's middags bedacht dat ik jou ging sarren met een sms dat we in bed waren beland. maar dat was zo ver weg in de avond en ergens ook heel dichtbij.
ze omhelsde me zo innig en lang en ... en ik stond erbij.

ik stond erbij en ik keek naar ons. ik voelde iets gloeien, dat als oud voelde. bekend. maar het was ook onbereikbaar. ik stond erbij en hield haar vast. niet zo innig als zij en niet zo innig als vroeger. ik denk dat ze dat ook voelde dat ik haar minder krachtig vasthield.

ze fietste weg in de nacht. er stond een grote belgische auto voor de deur. ik moest denken aan yasmine. ik wilde haar wel hard opzetten. maar het was genoeg voor deze dag.

-