iffr

'vroeger' ging ik als pers of als gast naar het rotterdams filmfestival. ik dook onder en kwam zo nu en dan boven of verliet voortijdig de film om in te steken bij een andere. vrijelijk. zonder pardon. zonder kaartjes. een bijzondere ervaring. er waren in 1995 al 167.000 bezoekers. binnen 3 jaar liep dat op tot boven de 250.000 en het iffr telt nu sinds een paar jaar steeds 350.000 bezoekers.
ik wacht op de dip. ook al gun je het ze niet, maar dit is geen doen ..

vrijdag ga ik een dagje onder in tijgers. een speciale dag van de vpro. :-) zin an.

als een schaap door 't veen

de dagen vliegen als n schaap door t veen (hoe heette dat boekje ook al weer met dit soort uitspraken? iets met een weduwe). ik heb itt mijn zus geen hekel aan deze maand. 1) mijn oudste zoon is jarig 2) de dagen lengen weer 3) januari is de louwermaand heb ik vroeger geleerd, de slaapmaand. dat spreekt me erg aan.
de friskou van deze dagen doet me goed. dat moet mijn zus toch ook hebben? lange schaduwen in de straten. rook uit je mond van. handschoenen aan. inpakken voordat je naar buiten gaat.

het huis tegenover ons wordt weer bewoond. door duitsers. ik zag een auto staan met M, dat is twee dorpen verder dan waar mijn broer woont. waar mijn zus en ik uitstapten toen we bij hem gingen logeren. hij was ons echter vergeten op te halen.
het is goed dat er weer mensen wonen na de z.m. van onze buurvrouw. ik weet het nog wel en denk er nog wel aan (zeker nu er weer mensen in dat huis bezig zijn om te gaan wonen), maar het is op de achtergrond. het is gebeurd.

een nieuwe zorgverzekeraar aan het uitzoeken. kleine lettertjes lezen. hebben ze die bij ohra echt niet? pakketten vergelijken, voorwaarden wegen, prijzen spiegelen, .. tips & ervaringen welkom. wij zitten nu bij geove/menzis en daar gaan we in ieder geval weg.

-

Kinderpartijtje - Heldenfeest (op verzoek)

De jongens aan de knutsel (ipv de meiden), na hindernisbaan met rivier en spinnenweb, puzzel zoeken in tuin, meteorieten in de lucht houden, boe-snoepje, kadootjes zoeken, verkleden als helden, taart (iedereen wil n cakeje), naar huis lopen en door de bus in de steek gelaten # -wel geklaagd bij HTM en excuusbrief gekregen!-, mierzoete traktatie etc.


Mister Batman en Mister Incredible.


Batman in vogelvlucht.


It's my party and I ...


Mister Batman Melle!

Op 18-1-06, waarvan nu eigenlijk pas bijgekomen?

# hoe het zat met de bus:
de bus werd omgeleid -wat denk je: een demonstratie-, dat werd ons, een fikse groep wachtenden- verteld door iemand van de HTM (is openbaar vervoersmaatschappij den haag). we konden aan de overkant overstappen. op zich geen punt als je geen 9 kinderen bij je hebt of zonder krukken loopt en fief bent. aan de overkant is de bus/tramhalte niet aan de rijweg. maar met al die stoplichten was niemand van de groep nog bij die halte gekomen en de bus nam de rijweg. er was dus geen echte halte, maar goed we waren met veel en gestuurd. de bus zag ons en stopte niet. hij reed door. daar sta je dan met 9 kinderen. je vloekt en dat kan al niet. een eind verder is nog een halte, daar stopte onze bus. onze groep snelde daar heen, maar niemand was snel genoeg (ouderen, krukken, 9 kinderen die je moet blijven begeleiden) om de bus te halen. en ondanks dat wij, anderen bij de halte en anderen op de weg de buschauffeur duidelijk maakten dat er nog mensen mee wilden. de bus reed weg. erg frusterend. die kinderen komen om kwart over 12 uit. 10 voor 1 wil je dan de bus pakken .... het lopen ging heel goed: netjes in een rij, maar het is een hele tippel voor die kids. terug naar een andere halte waar ook nog een bus zou komen. die kwam om 1 uur, op tijd. en kon wel gewoon langs de demonstratie rijden. kinderen moeten wel wat eten na een ochtend school. daar hadden we aan gedacht: bananen en appels hadden we onderweg mee. en eindelijk thuis: broodjes worst of wat ze er dan op wilden hebben.

-

duik

Ik heb het gedaan, de jaarlijkse nieuwjaarsduik. Alleen. Voordat de kinderen in de kleren zitten is het al gauw drie uur en ik wil het juist 's morgens doen. Ben onrustig totdat ik weg ga. Met kruik ditmaal. Je voeten worden zoo koud! Naar het zuiderstrand waar net allerlei groot materieel reed ivm opruimen & doven vreugdevuren. Publiek! Gelukkig zag ik dat er net twee mannen uit zee kwamen. Ben ik niet de enige. Het weer viel mee. Niet zo koud als voor de jaarswisseling. Makkie. Al greinst de zee je dan alleszins kouwelijk an. Ik twijfel. Spreek mezelf moed in. Prevel het jaar van me af en maak me op voor een duik in het nieuwe ... en ik doe het gewoon. Nog voor ik het koude water instap, voel ik mijn voeten niet goed meer. En dan moet je nog een stuk de zee in voordat je languit kan ..
Die kruik was briljant van me! Mijn benen waren roze. Zoals ik reeds zei viel de kou mee, alleen mijn voeten waren ijsklompen.
Mensen klapten. Riepen me toe. Hadden me aangemoedigd. Hadden gevraagd of ik het ècht ging doen. Kenden me van het strand van van de zomer. Wensten me succes. En J. was trots op me. T. vroeg: "Waar was je nou?"