Ik heb het gedaan, de jaarlijkse nieuwjaarsduik. Alleen. Voordat de kinderen in de kleren zitten is het al gauw drie uur en ik wil het juist 's morgens doen. Ben onrustig totdat ik weg ga. Met kruik ditmaal. Je voeten worden zoo koud! Naar het zuiderstrand waar net allerlei groot materieel reed ivm opruimen & doven vreugdevuren. Publiek! Gelukkig zag ik dat er net twee mannen uit zee kwamen. Ben ik niet de enige. Het weer viel mee. Niet zo koud als voor de jaarswisseling. Makkie. Al greinst de zee je dan alleszins kouwelijk an. Ik twijfel. Spreek mezelf moed in. Prevel het jaar van me af en maak me op voor een duik in het nieuwe ... en ik doe het gewoon. Nog voor ik het koude water instap, voel ik mijn voeten niet goed meer. En dan moet je nog een stuk de zee in voordat je languit kan ..
Die kruik was briljant van me! Mijn benen waren roze. Zoals ik reeds zei viel de kou mee, alleen mijn voeten waren ijsklompen.
Mensen klapten. Riepen me toe. Hadden me aangemoedigd. Hadden gevraagd of ik het ècht ging doen. Kenden me van het strand van van de zomer. Wensten me succes. En J. was trots op me. T. vroeg: "Waar was je nou?"
2 opmerkingen:
Ik wil er ook een keertje bij zijn, als jij dat doet, om te klappen en te juichen en misschien, heel heel misschien 't zelf ook te doen?!
daar houd ik je graag aan (er is hier een bed en een slaapbank en een heel goed matrasje) en j. zegt ook nog: kan ik je echt aanraden. zeker met een doel de zee in gaan. het heeft j. al 2x spectaculaire resultaten geleverd!!
je maakt echt een gebaar naar jezelf toe. moet ook wel met die koude zee in t aangezicht!
Een reactie posten