Wakker geworden om een uur of half 4 van huilen van boven. En niet meer kunnen slapen.
Maar wel mijn gedachten laten gaan over J en mij. En dat gaf me een inzicht dat jij misschien al had over mij ;-) maar ik nog niet. Dat de relatie draaide om wat zij wilde en niet om wat ik wilde. En nee we waren niet meer redelijk. Ik wilde me niet langer aanpassen. Ik wilde ruimte voor mij. En daardoor weet ik nu heel duidelijk dat ik niet terug wil: zij is nog bij vorig jaar en ik ben bij mezelf. Ik zoek het bij mezelf en zij zoekt het niet bij zichzelf.
Ik wil dat iemand voor mij zorgt, mij in mijn waarde laat en mij waardeert. Dat zijn precies de dingen die ik miste bij J. Is dat erg om te zeggen?
Ik vind dit wel een erge constatering.
-
Geen opmerkingen:
Een reactie posten