Privé dacht ik toch alles gehad te hebben, maar nee hoor. Alle kaarten en vele mogelijkheden zijn gepasseerd. En de uitkomst is dat J het liefste bij mij is.
En dus zijn we nu in gesprek over samen, over een gezamenlijke toekomst,
over wat we allemaal delen in de liefde, over wat we delen in de problemen,
over de ergernissen, over de ruimte of dat die er juist niet is ..
Van alles.
Voor mij is heel helder dat we veel delen, dat er verwantschap is, dat er veel liefde is.
Ik ben niet bang. Althans niet standaard, niet steeds.
Het komt er in ieder geval op neer dat we het gewoon/ongewoon weer gaan proberen.
Het voelt goed.
Ook al voelt het soms ook raar: waar is de bom? waar is mijn woede? waar zijn mijn tranen?
Dan probeer ik terug te gaan naar de bron en dan is het heel helder: dit is wat ik proberen wil.
Nu kúnnen we het nog proberen, als we uit elkaar gaan niet meer.
-
Geen opmerkingen:
Een reactie posten