Ik liep bij het fotocentrum naar binnen. De ramen zijn altijd ingegooid, ze moeten daar wel heel veel camera's hebben of vijanden ... een vreemde zaak met heel veel foto-papier, een kast vol rolletjes, tig statieven, oude antieke camera's, nieuwe camera's, vele oude folders en zo voorts. De winkelier helpt een man die nog niet overtuigd is van een digitale camera.
Ik loop rond en kijk. Zie geen lomo's (ja, ik keek rond of ze die hadden -natuurlijk niet, denk ik nu 2-2-07). Zouden ze die wel kennen? Er is een hoek met .. tja wat is het? Doca-apparatuur, ontwikkelbakken, .. eigenlijk te idoot voor woorden om zo 'ten toon te stellen' in je winkel. Of ten toon .. het is meer een puinhoop, een berghok. De winkelier oogt rommelig, maar kundig. Zou hij dan toch vijanden hebben? Ik wacht geduldig. En dat wachten wordt beloond.
De man kent de Lomo camera. Hij vraagt me welke ik heb. Of het een Russische is of een Chinese?! Nou ja! Deze man is op de hoogte. En hij laat me een boekje zien met alle modellen van Lomo. Ik vertel nog dat ik ook een Holga heb. Die kent hij ook. :-)
Ik vertel over mijn camera met haperende sluiter. Nou daar kan naar gekeken worden. No cure no pay. De winkelier verwacht dat het vet is dat vast is gaan zitten of vocht.
Ik word helemaal blij! wat jammer dat ik mijn Lomo niet mee heb.
(via e-bay heb ik nog niets gewonnen, daar gaan de lomo's voor absurde prijzen, zelfs stukke exemplaren, van de hand)
-
2 opmerkingen:
Gewoon, nou ja "gewoon ", een echte liefhebber, van zijn vak dus, o.a.
inderdaad! blij die gevonden te hebben.
Een reactie posten