luidruchtig liepen we over de begraafplaats alsof we niet zagen waar we waren. een gezin bijeen, druk pratend, luid pratend, veel pratend. als een autonome groep mensen die vroeger zonder partners, zonder kinderen wel vaker gevijven op stap was. bijeen, druk doende met elkaar en weinig zien van anderen. verhalen voor deuren en ramen. naar binnen gluren. uitgenodigd worden om binnen een kijkje te komen nemen. met duits nummerbord door tomtom langs wegen en velden geleid worden. soms afgebroken, dan zoekende, een andere keer zeker weten. alsof rotterdam aan ons was. en verder niemand.
1 opmerking:
vorige week lukte het niet omhier op te reageren, maar we wilden je nog even laten weten, dat het zo'n mooi beeld is wat je schetst!
Een reactie posten