ik had twee kaartjes voor tijmen en mij. j. zou hem op mijn werk komen brengen. dan zouden we croissantjes halen en naar het malieveld gaan. iets voor 12-en belde j. op dat tijmen niet wilde (bang voor de tijgers, melle moet mee, wil niet, etc.) en dat t niet ging lukken om hem te brengen. ik hoorde veel gegil op de achtergrond. tja, wat te doen? ik fietste naar huis om m zelf op te halen. hij stond al klaar in zijn jas. rode ogen, beetje hese stem. we hebben t er niet meer over gehad en gingen op weg naar de tent.
het was reuze en tijmen vond t fantastisch (hij klapte soms zelfs zelf mee, hij riep naar de clowns dat ze op moesten passen, hij wilde op mijn schoot om alles goed te kunnen zien). een live orkest, kleine tent (relatief dan), leuke acts, de dieren waren wat sneu, maar de mensen erg onderhoudend en soms zelfs fascinerend (mijn buurman keek soms bevreemd opzij als ik vol ontzag uitkraamde: "Jee!" of "Jeetje!"). en dat tweeënhalf uur lang .. aangenaam verpozen.
-
2 opmerkingen:
Wat naar dat Tijmen dan zoveel apen en beren ziet van tevoren en wat fijn dat jullie toch zijn gegaan en dat hij er van genoten heeft samen met jou!
't Ontroerde me
t was zwaar. ik weet niet of ik wel iets moet zeggen of juist niet. moet ik m voorbereiden of verrassen? we kozen de middenweg: wel noemen maar niet teveel uitwijden. t hielp niet. het is wsch zo dat hij zich er weinig bij kon voorstellen en dat hij daarom niet goed durfde.
na afloop vertelde hij als eerste aan J. dat er voor de tijgers een heel hok met tralies en netten was gebouwd.
Een reactie posten