voordat het noodweer kwam ..

voor het noodweer
Originally uploaded by Villa Hansie

het was onverantwoord om met donder en bliksem in de stromende regen door de duinen naar de auto te lopen ..

we kwamen niet op tijd weg. het regende pijpenstelen. het goot! en ik was moe. wilde naar bed. het werd donkerder en we moesten nog op het onverlichte pad door de duinen en het bos naar de auto lopen. op buienradar was er een kleine opening in het noodweer. om half 11 meenden wij dat het zover was en haastten ons naar buiten. iemand voor ons ging bepakt en beplakt in vuilniszakken met de fiets naar huis. dat leek ons nog overdreven. we rolden onze broekspijpen iets op zodat die niet nat zouden worden.

en toen brak de hel los. ik bedoel: met zulk weer wil je niet buiten zijn. eng, gevaarlijk, gekkenwerk. stom ja. maar ja het ging zo snel. we renden. we bukten bij bliksemflitsen. we raakten doorweekt en doorwaadden diepe plassen. mijn slippers werden slipperig. mijn broek zeiknat. het duinpad overstroomt en het bospad zelf een stroom. en het was donker .. waar was het pad eigenlijk?

we stapten drijfnat in de auto. ik had mijn sandalen nog even in de stroom water gehouden om alle zand en modder weg te spoelen zodat ik dat niet allemaal in de auto zou meenemen.M hield de autodeur voor me open! normaal is M heel netjes op haar autobekleding, maar nu was het droge plek, een veilige haven op rubberwielen.

ik heb met mezelf afgesproken nooit meer zulke stommiteiten te begaan.

-

Nooit

Ik zag een foto van iemand die ik ken uit T. Een nieuw gezin van twee vrouwen, twee kinderen en een vader. En .. Ik was jaloers. Ik zal nooit zo op de kermis kunnen lopen.
Ik ben weliswaar rijk gezegend met vrouw en kinderen, maar jij wordt gemist.

Ik voel je gemis. Je zou 46 zijn geworden.
We gingen vroeger samen naar de kermis. Nu kan ik alleen -maar- je herinnering oproepen.

-

De zee geeft en de zee neemt ..

Het surfboard klapt met de golf en de wind mee en stoot keihard met de rand tegen mn oor. Snijdende pijn. Doof. Oriëntatie kwijt. Kopje onder en weer en weer. Niet weten hoe ik boven kan blijven. Wel weten dat ik boven moet blijven om adem te halen. Ogen dicht onder water. MJG krijst mijn naam. Drie vier keer. M is door hem alert en ziet dat t niet goed is met mij. Ik kan niet rechtop blijven. Het board aan mijn been trekt me onderuit. M vangt me op en houdt me boven water. Ik ben mijn evenwicht kwijt. Ik huil van de pijn aan mijn oor. Steek. Sirene. Tergende piep. Uit zee zak ik op de grond. Mijn handen tegen mijn oor. Dizzy. Doof. Geen bloed.

Uren later voel ik me nog duf. Een kleine piep rest. Doof gevoel. Oplazer gehad aan mn oor. Schaduw. Niets willen. Even rillingen. Niet goed horen.

Opgedroogd bloed in mn oor.
Geen harde piep meer. Wel n zachte. En doof.
Zo'n stom ongeluk. De zee neemt. Ik vrees dat mn rechtoor eraan is.

Terugkomen bij oorarts. Er is bloed. Kan allemaal genezen. Er kan ook nog n ontsteking komen. Morgen wordt t schoon gemaakt.

Veel ruis. Ik hoor natuurlijk niet goed.
Ik droomde vannacht dat ik bijna verdronk. Ik kon Ms naam niet roepen. Was onder water.
Werd wakker van angst.

-

21 juni

oh ja, vandaag:
de langste dag verhuld in donder- en bliksemwolken

-

Alleen toevallige ontmoetingen zijn blijvend. Een Koreaans gezegde, hoor ik (in een film waarvan ik me stevig afvraag wat die gekost heeft: D-wars).

Even denk ik dat het een open deur is, maar dan ...
dan toch ...
ik denk aan M

het was toeval
en ook niet (de noodzaak komt altijd achteraf)

-

hartfimpje

een filmpje van 3 seconden waarmee je dan toch weer 5 kwartier zoet of zoek bent in het MCH

haha

-

...

De eerste zomerse dagen van het jaar. Ik lig in bed met hoofdpijn. Uma is onafscheidelijk en spint de hele dag.

-